Henry Kissinger, diplomat, ish-ministër dhe këshilltar për sigurinë kombëtare, i njohur edhe si arkitekti i politikës së jashtme në periudhën 1969-1977, ka ndjekur me shqetëism zhvillimet në Lindjen e Mesme, luftën e forcave aleate dhe disfatën e Shteti Islamik.
Dhe ajo çfarë e shqetëson më shumë është rënia e shumëlakmuar e të vetë-vetëquajturit “Kalifati Islamik”, që sipas tij do të krijonte premisat për forcimin e një “perandorie radikale Iranit” dhe zgjerimin e territoreve të Teheranit.
Kisinger paralajmëron se zgjedhja e një aleati në Lindjen e Mesme apo mbajtja e njërës apo tjetrës anë në kushtet e konflikteve të armatosura mund të sjellë shumë probleme.
“Thënia se armikut i armikut tuaj mund të konsiderohet si miku yt” në këtë rast nuk vlen.
Lindja e Mesme ndikon botën për shkak të paqëndrueshmërisë së ideologjike dhe disa akteve”, shkruan Kissinger në një artikull për CapX.
“Lufta me Shtetin Islamik mund të shërbejë si një shembull. Forcat që nuk janë të lidhura me Shtetin Islamik, duke përfshirë shiitët e Iranit dhe anëtarët e udhëheqjes sunite të disa vendeve bien dakord mbi nevojën për shkatërrimin e Shtetit Islamik.
Por cila njësi ekonomike mund të supozojmë se do të trashëgojë territorin e ISIS? Një koalicion i sunitëve? Apo ai do të jetë një sferë e ndikimit iranian?
Përgjigja na devijon për shkak se Rusia dhe vendet e NATO-s vendet mbështesin grupeve kundërshtare. Nëse tokat e Shtetit Islamik pushtohen nga forcat e Gardës Revolucionare dhe grupet shiite, rezultati mund të jetë krijimi i një “zone” territoriale që do të shtrihej nga Teherani në Bejrut dhe mund të shënonte krijimin e një Perandoria Radikale të Iranit”-përfundon Kissinger.
