Në kohën tashmë të largët të tmerrit komunist, kur nga mesi i viteve ’70 Enver Hoxha u çmend aq shumë sa filloi të hante dhe shokët e tij, doli në qarkullim një histori që nga përhapja dhe shumfishimi sot ka marrë vulën e së vërtetës. Nuk dihet nëse ka ndodhur vërtetë kështu, po që prej asaj periudhe ende dhe sot qarkullon një anekdodë që rrëfen çastet e fundit përpara pushkatimit të ish ministrit fuqiplotë të mbrojtjes. Përpara se të mbyllte kapitullin e jetës në tokë, ky militant i orëve të para, gjithmonë besimplotë tek partia dhe tek shoku Enver, përpara togës së pushkatimit thirri plot pathos: “Të rrojë partia dhe komandanti”.
Si komunist, si njeri që e kishte përkrahur rrevolucionin e shembjes të kishave dhe xhamive, ai nuk besonte në një botë të përtejme. Nga e vetmja jetë që i ishte dhënë për të jetuar, ai u largua me bindjen e verbër, se po i ndodhte një aksident, se një dorë e panjohur kishte komplotuar diçka pas krahëve, se partia dhe udhëheqësi nuk ishin përgjegjës për atë që po i ngjante: pushkatimin.
Kjo symbylltësi e ardhur prej indoktrinimit, prej merakut për të mos dëmtuar unitetin e PPSh-së me popullin, besimin e udhëheqësit tek njerëzit, me sa duket është shtrirë deri në ditët tona.
Përsëritja e kësaj sjellje prej “idiotësh të dobishëm” po vihet re edhte tek kundërshtarët e përjashtuar prej Bashës nga Partia Demokratike. Lulzim Basha i ka eleminuar me metoda enveriste. Ai po e drejton partinë drejt një katastrofe, njësoj se ajo që i ndodhi “partisë mëmë”, pasi hëngri gjithë bijtë e saj. Ai po i bën madje dhe fajtorë për disfatën e 25 qershorit, në të cilën nuk i mundësoi të merrnin pjesë. Dhe si të mos mjaftonin këto, ai ka nisur edhe një gjueti shtrigash ndaj ish pushtetarëve milionerë që ngrenë zërin për të mos humbur privilegjet e tyre.
Ai po e përfundon këtë proces me një garë farsë e cila me siguri do të mbyllet me largimin e të gjithë atyre që nuk e adhurojnë kryetarin e ngrirë.
Dhë në këtë situatë, ish hierarkët e vjetër të PD-së, po sillen njësoj si ai ministri i mbrojtjes së Enverit. Ata akoma merakosen se mos gjykohen keq nga antarët e partisë, se mos cënohet imazhi i saj, se mos përçahet PD-ja, se mos i mbetet hatri lideri historik, duke harruar gjënë më të thjeshtë: se për ta është nënshkruar tashmë pushkatimi politik.
Ata nuk kanë më në dorë të ndryshojnë fatin e gjërave. Loja e tyre ka përfunduar. Anija e tyre ka marrë ujë. Ata tani kanë vetëm një zgjedhje: të mbyten si frikacakë, ose të mbyten me dinjitet. Ata nuk kanë më dorë të ndalojnë Bashën në çmendurinë pa kthim ku e mbështet Berisha, por ata kanë ende në dorë të dalin nga kjo betejë me kokën lart. Këtë herë për faj të tyre dhe jo të Lult, ata po e humbasin edhe këtë mundësi duke i përngjarë gjithnjë e më shumë atij shokut besnik të Enverit, që u largua nga kjo jetë duke mos dashur të kuptojë se ç’i ndodhi. (Lapsi.al)
