Nga Bashkim Zahaj/......Po, kur te vjedhin vdekjen eshte me keq se vet vdekja. Ta vjedhin...nuk te lene te jete e jotja. Jo , ta vjedhin pasi jane mesuar me vjedhjen dhe grabitjen. E ku ka me mire se nje vdekje artisti ? E kam fjalen per vdekjen e vertete, ate qe mbyllim syte e nuk shohim me per reth, se vdekjen e zakondeshme e kemi perdite. Ate nuk na e marin....e çti maresh asaj ....aparamentet ku jetojme ne krahasim me vilat e tyre jane lecka, apo te marin pensionet apo pagat e artisteve...qesharake. Apo te marin pronat....e ku kane artistet, prona e tyre eshte mare me qindra here ajo eshte arti i tyre nga e cila ata nuk nxoren asnje qindarke....e çte na marin tjeter..? Vdekjen, po po vdekjen ta marin, e bejne te tyren, e kthejne ne kontribut ne lavdi te vehtes , ne mirqenie, ne politike ne jeten e perditeshme.
Ti ri ne arkivol, i mbyllur,i humbur, i varfer drejt ikjes pa kthim......"ai "(ata) ri siper, te vendos nje buqete e flet per ty si te ishit vellezer," ai" qe te tall, qe ste paguan, qe te mbyll teatrin, qe mbyll filmin, qe shkurton organikat qe ste respekton e vlereson per gjithe ate kontribut tendin, "ai"(ata) qe ben politiken e vjdhjes edhe te shpirtit. Ti ri ne ajer i dale zvare nga trupi jot e nga kutia e drunjte e thua ......EDHE VDEKJEN MA VODHEN........por askush nuk degjon me.
